Huize Sonnendael

tja, nadat moedertje nu bijna een jaar geleden is overleden, heb ik  intussen er 35 nieuwe bijgekregen in het huis links de bocht door. Niet dat ze mijn eigen moeder kunnen vervangen hoor, integendeel. Ook niet alle 35 tegelijk.

Het gemis blijft groot, soms het gevoel van “heb ik het allemaal wel goed gedaan of had ik zaken anders moeten doen. Nee het is goed zo denk ik. En buiten dat heeft het hele palliatief gebeuren hier thuis een ervaring meegebracht wat ik heel goed kan gebruiken in mijn werk. Het heeft inmiddels z’n vruchten afgeworpen, vandaag nog. Gelukkig maar

oja behalve op de mobile telefoon en PDA, zijn we vanaf vandaag ook te bekijken via je Ipod en je Android.

Zo, er heeft lekker even een frisse wind gewaaid, tot later!

nieuw in dit Theater

klikerdeklik

Afgelopen woensdag was het weer tijd de wei in te gaan. S’avonds welteverstaan. Bewoners waren blij dat ik er weer was en probeerde mij na mij gecondoleerd te hebben bij te staan. De emoties van mijn bewoners liep af en toe zo hoog op dat ik, op mij beurt mijn bewoners weer moest bijstaan. Het zette niet echt zoden aan de dijk maar de bedoeling was goed, de lieverds. Een enkeling was het vergeten dat moeder was overleden en kwam het nieuws als een schok.

De crematieplegtigheid verliep zoals moeder dat gewilt zou hebben tenmidden van haar dierbaren, lieve vrienden en familie. De kaart bleek wel heel bijzonder, apart en toch wel erg mooi. Op de rouwbrief stond een afbeelding van een poes liggend,… Niet zo’n kitscherig ding hoor, gewoon heel lief. Tja je zou hem eigenlijk moeten zien. Ik ben er dan ook wel een beetje trots op dat het die betreffende kaart is geworden. Verder zijn de zaken geregeld en gaan we weer over tot de orde van de dag.

Zo nu eerst een Asbach met cola.

Gisteren ben ik maar eens begonnen de boel op te ruimen. Dat werd tijd want sinds de verwardheid van moeder een half jaar geleden is alles een beetje in het slop geraakt. Ook de het zorg dressoir is weer uitgruimd. Spuiten, morfine, pillen, naaldcontainer en alle andere rommel gaat morgen retour apotheek. Nog wat zaken zoals catheters, cathertersets, wasbare onderleggers, glijzeil, haarwasbak gaan naar mijn collegae van de thuiszorg (we werken voor het zelfde bedrijf) omdat het gewoon erg handig is als je dit binnen handbereik kunt hebben. Bovendien zullen er ook minder bedeelde clienten er erg blij mee zijn. Wat ik met de 2 bananenkussen doe weet ik nog niet. Ze hebben trouwens wel een hippe kleur,…Rollator en rolstoel heb ik even op zolder geparkeerd. 

Even was ik bang niet in de rouw te geraken maar gelukkig is daar sinds gisteren ook verandering in gekomen. Het zou een rare ervaring zijn geweest als ik moeder hier thuis niet zou missen. Vorige week had ik al 2 shritjes van moeder weggekiept in de vuilnisbak. Gewoon omdat ik ze dan niet zou hoeven wassen en opruimen, ik heb er toch niets meer aan dacht ik. Gewoon handig en efficient als ik dat zou doen. Eergisteren heb ik ze er toch maar weer uitgevist want dat zou wel heel erg drastisch zijn geweest en had ik er geen goed gevoel bij. Ondertussen liggen ze weer gewassen en gestreken in de kast.

Het laatste beetje is nu op,
veel had ik te verduren.
Het kaarsje is nu opgebrand,
gedoofd zijn alle vuren.
Voor mij die het aangaat is het niet erg,
ik heb genoeg geleden.
Wel voor hen die ik achterlaat,
vaarwel en wees tevreden…

Na een leven dat gekenmerkt werd door eenvoud, hartelijkheid, bezorgdheid en liefde, hebben wij op 7 maart 2009 afscheid moeten nemen van

Tineke Nauta – Dekker

Weduwe van Durk Nauta

Rouwbrief

de afgelopen week ging het langzaam wat slechter met moeder. De hoofdpijn en onrust, als je dat onrust mag noemen namen toe. De fentanyl pleisters werden verhoogd naar 25 µg/u en de morfine van 2,5 ml naar 5 ml bij doorbraakpijn. Daarbij kreeg moeder oxazepam. Gelukkig had moeder hier baat bij. Helaas zoals dat gaat als je inlevert had moeder geen plezier meer en was de gezelligheid die er nog was verdwenen. Van communiceren was er alleen bij vlagen nog sprake. Moeder heeft dan ook herhaaldelijk laten weten dat het voor haar niet meer hoefde. Gisterochtend heb ik moeder gezegd dat ze mag gaan als ze dat wilt en wij, diegene die van haar houden dat zullen respecteren hoe zeer dat ook voor ons zou zijn. Voor ons was je de beste en liefste moeder die we maar konden wensen. Wij houden van je ma. Vanaf dat moment staakte moeder de inname van vocht en voedsel. Moeder wilde niet meer.
Poes welke moeder al de hele week vanaf het voeteneind in de gaten hield liep vanmiddag opvallend voorzichtig over het bed om er vervolgens van het bed af te gaan. Omdat dit zo voorzichtig ging trok het onze aandacht. Op dat moment was er voor het eerst Cheyne-Stokes ademhaling waar te nemen en is moeder een paar minuten later, om half één vanmiddag overleden. Tegelijkertijd rolde er een dikke traan over moeder haar rechter wang.

Rust zacht lieve schat we zullen je missen!

Ga je mee Broeder. Broeder ga je mee. Okiedoo,…

Zodra moeder deze zinnen gaat gebruiken weet ik al hoe laat het is. Moeder gaat hoofdpijn krijgen zonder dat ze het zelf al in de gaten heeft. Vraag ik het na een kwartiertje wachten nog een keer dan krijg ik een bevestiging van haar. Maar goed, dat even wachten doe ik niet meer want pijn lijden hoeft niet en geef ik haar Oramorph (morfine) tegen de doorbraakpijn. Per slot van rekening is het goedje niet zo schrikbarend als wat sommigen doen vermoeden en het werkt als een tierelier. Niet veel later is moeder dan ook weer gezellig aanwezig.

Vorige week zijn de meisjes van de thuiszorg en ik begonnen om moeder te gaan wassen zonder water. Ik zag een aanbieding, om te proberen. Een maand lang wassen, drogen en smeren voor € 50 en ik moet zeggen dat het geweldig spul is. Moeder is er ook erg content mee want ze heeft het niet meer zo koud met wassen, zijn sneller klaar en is minder belastend voor haar. Alleen het tussen de oren syndroom bij haar zoon moet er af daarom ben ik zelf eens gaan poedelen met het goedje. Wat mij betreft niets op aan te merken. Een beejte rare naam heeft het wel de washandjoy en de washandjoy shampoo caps op de website van Joyincare,…

Heb je wel eens nagels proberen te lakken bij iemand die erg beweeglijk is met armen en handen,..?

Niet doen dus, de nagellak zit nu tot achter de oren.